Hvort tveggja á sér sögu

Í Íslenskri nútímaorðabók er aðeins rabarbari nefndur (https://islenskordabok.arnastofnun.is/ord/50370). Það er athyglisvert, því sennilega höfum við öll heyrt — og jafnvel sagt — rabbabari. Vissulega er rabarbari nær uppruna nafnsins. En mér finnst það eitt ekki nógu sterk rök fyrir því að sleppa hefðbundnu myndinni alveg, eins og hún sé ekki einu sinni til.

Það skemmtilega er að framburðurinn segir sína sögu: jafnvel þeir sem skrifa rabarbari segja langoftast „rabba-“, með tvöföldu b-i og oft engu fyrra r-i. Talmálið hefur með öðrum orðum löngu gert orðið íslenskt — það er bara stafsetningin sem heldur fast í erlendu myndina.

Og svo má brosa að því að rabarbari er dregið af gríska rha barbaron, sem þýðir bókstaflega „hinn erlendi rabbabari” — barbaron merkti útlending. „Réttari” myndin er sem sé sú sem geymir orðið yfir útlendinginn.

Svo: rabbabari er mun algengari, rabarbari nær upprunanum, og hvort tveggja á fullan rétt á sér. Og hana nú.